Menu

Marianne

 

Foto: Esther Meijer

Mijn naam is Marianne van Ingen-Numan ,
welkom bij Zyza.

De naam Zyza staan voor mij voor krachtig en vrouwelijk.
Er zijn meerdere betekenissen gegeven aan deze naam:
Meester van je eigen lotsbestemming is er hier één van.
Prachtig vind ik dit.

 

De afgelopen jaren heb ik ontdekt dat spelen, nieuwsgierigheid en onderzoeker de woorden zijn waarbij ik me heel prettig voel. Hierin zit voor mij ook het verlangen om dit steeds meer te kunnen doen. Als kind was ik al nieuwsgierig naar wat er allemaal kon. Hoever kon ik in de boom klimmen. Was er een gaatje zodat ik bij die grote ‘onbereikbare’ bramen kon komen.
 ‘Ik wil het zelf doen’ een zinnetje die ik veel gebruikte.

Ik wilde zelf uitproberen en onderzoeken hoe het in elkaar zat. Hiermee te kunnen spelen vond ik geweldig. Geen oordeel het hoefde niet perfect te zijn. Als ik maar kon uitvogelen of ik het kon of dat het mogelijk was. Door omstandigheden ben ik dit stuk van mezelf kwijt geraakt. Het moest allemaal perfect zijn en er was geen ruimte meer om te spelen. Me aanpassen aan anderen voelde veiliger.
Hoe ik me van binnen voelde was niet belangrijk. Gek doen dat kon niet meer.

Toen ik jaren later met de opleiding voor kunstenaar en docent begon liep ik hier erg tegenaan. Ik had geen idee meer wie ik was en wat ik wilde. In de opleiding voelde ik me thuiskomen.
Hier kon ik weer spelen, nieuwsgierig zijn en onderzoeken.
Geen oordeel. Het was goed zoals het was.
Loslaten en omarmen van wie ik echt was kreeg steeds meer voorrang.
Als je jaren een beschermlaag over je gevoel en gedachten legt, een muur om je heen bouwt dan ben je dit niet zomaar kwijt.
Maar ik kon niet meer terug. Wilde niet meer terug.
Ik vloog van het ene uiterste naar het andere. Dit was leuk en dat was geweldig. Geen idee wat er nu echt bij mij paste. Doordat ik me al die jaren had aangepast wist ik niet meer wat ik nu zelf leuk vond. Laat staan dat ik er tevreden over was.
Ik denk wel eens aan de mensen om me heen, de docenten die me zagen worstelen en huilen van frustratie en onmacht.
Die me zagen als de persoon die ik was en dat ik die persoon zelf niet kon bereiken.
Ik heb hier jaren over gedaan. Laatst zei iemand tegen mij dat mijn kracht zit in dat ik niet opgeef. Dat ik de uitdaging aanga, ik geloof wel dat dit klopt.
Er is geen groei als je niet durft te kijken. 

In het begin toen ik met mijn schilderessen begon was dit thuis boven in mijn atelier.
Met maximaal 4 personen. Omdat dit me opbrak en ik voelde dat ik privé en werk slecht kon scheiden ben ik in een buurthuis les gaan geven. Alleen voelde ik me ook hier niet op mijn plek.
Op een gegeven moment kwam ik in contact met de eigenaar van Create Wise ze zocht iemand die haar af en toe kon vervangen. Ik ben toen een soort van stage gaan lopen bij Annuska. Hier leerde ik wat het is om echt les te geven vanuit je hart en kwaliteiten.
Ik ben 2 jaar later les gaan geven onder de naam Zyza.
Al doende leerde ik hoe belangrijk ik spelen, nieuwsgierig zijn en onderzoeken vind.
Door te spelen leerde ik ook loslaten.
Als je nieuwsgierig kan kijken naar wat er onder je handen gebeurt.
Durft de onderzoeker in jezelf los te laten, geeft dit een enorme vrijheid.
Dan is er zoveel mogelijk. Je kijkt niet naar wat er niet kan maar naar wat wel kan.
Je leert flexibel te zijn.
Innerlijke vrijheid is een groot cadeau ik leer iedere dag meer hoe belangrijk dit is. 

Liefs,
Marianne

Schilderen en tekenen geven kleur aan mijn verhaal.